Jeżeli kiedykolwiek zastanawialiście się nad tym jaką satysfakcję daje zrzucenie dziesięciu kilogramów, to mogę was zapewnić, że naprawdę wielką. No ale nie ma co na tym poprzestawać – teraz czas na kolejną “dychę”. Do boju!

“Naukowcy ustalili, że nadmierne spożywanie kawy może powodować halucynacje, a nawet sprawić, że będzie się słyszało głosy zmarłych. Wystarczy siedem filiżanek popularnej rozpuszczalnej.”

[Gazeta.pl]

Chyba coś w tym jest…

I tyle.

“To wspaniała rzecz wiedzieć, że wciąż możesz siebie zadziwić. Daje do myślenia co jeszcze możesz, a zapomniałeś wcześniej.”

[Kevin Spacey - American Beauty]

No i w końcu mamy nowy rok. Woohoo! Jakie było minione 366 dni – każdy w zasadzie wie (ja wiem). Ale chrzanić – to już przeszłość. I bardzo dobrze. Początek “nowego okresu rozliczeniowego” daję okazję do postawienia sobie mniej lub bardziej głupich (z naciskiem na te drugie) celów do wykonania. Zatem czas na tradycyjną, noworoczną skreślankę Pana Pawła (mocno skróconą w porównaniu z pierwotną wersją):

*dożyję dwudziestych pierwszych urodzin;
*wezmę się konkretnie za naukę i dam czadu na studiach;
*oczywiście świetnie zaliczę obie nadchodzące sesje;
*nadrobię zaległości w oglądaniu filmów
*w związku z powyższym może w końcu rzucę okiem na tego słynnego “Prison Break’a”, bo niektórzy to chyba mnie zlinczują;
*kupię sobie dla żartu kilka elektronicznych zabawek które są mi całkowicie zbędne;
*sprzęt grający zresztą też kupię (może);
*zrobię porządek na ajtjunsowych playlistach, które zsynchronizowane nie są chyba tylko z pralką;
*pobawię się w fotografowanie dla opornych i to tak konkretnie;
*będę kontynuował dbanie o formę (a co!);
*w związku z powyższym zajmę się na poważnie jakimś nowym sportem, albo nawet kilkoma (a co2!);
*utrzymam sztamę z tymi, z którymi naprawdę warto;
*postaram się, aby mi nie odpierdoliło tak jak niektórym;
*umówię się na piwo z kimś, kogo bardzo rzadko widuję i przegadam cały wieczór (nie jeden raz zresztą);
*będę unikał chodzących reliktów z poprzedniego życia;
*przemaluję pokój;
*definitywnie umyję samochód (swój też);
*ograniczę picie schweppes’a (i kawy!) do rozsądnej granicy;
*powstrzymam się od noszenia okularów przeciwsłonecznych zawsze i wszędzie;
*zacznę kłaść się spać o bardziej ludzkich porach (i wstawać zresztą też);
*już nie obudzę się z notebookiem przed sobą (zgroza);
*zaprzestanę modłów do automatów z kawą na mojej wspaniałej uczelni;
*przestanę kilka razy dziennie aklamować w przestrzeń zapchanej ciuchami garderoby klasycznego zwrotu (“nie mam co na siebie włożyć”);
*postaram się nie przekraczać mojego kosmicznego abonamentu w komórce;
*powyrzucam miliardy zaległych SMS-ów ze skrzynki odbiorczej, aby zrobić miejsce na bieżące skandale, romansy i pomówienia;
*nie dam się plastikowej popkulturze;
*wykonam pewien ważny skok;
*oraz kilka mniej istotnych;
*zrobię coś, czego najprawdopodobniej będę bardzo żałował;
*z włosami też coś zrobię;
*pracowicie spędzę wakacje;
*ale znajdę też czas na wypoczynek;
*będę tu częściej pisać, bo zaczynam się cofać (bez nadinterpretacji proszę);
*nauczę się spontanicznie okazywać radość, bo mimo bardzo szczerych chęci nie zawsze mi się to udaję;
*nie zwariuję;
*zaszaleję;
*dam radę;
*krzyknę;
*spróbuję się częściej uśmiechać (bo ponoć jednak potrafię).

I tyle mam do pokazania. Krótko, bo oczywiście to nie jest wszystko – niektóre rzeczy lepiej planować i realizować po cichu. Hello 2009!  

Dawno nie zamieszczałem tu niczego nowego. I nie chciało mi się i nie miałem czasu. Słowem – kompletnie olałem sprawę. Zamierzam się z tym poprawić, ale dopiero nadchodzącym roku. Stary jest już w zasadzie na finish’u i po prostu nie chcę mi się już w to bawić. Mam tzw. święta. A co. Za to dzisiaj piszę post’a, aby w skrócie przedstawić efekty tradycyjnej skreślanki z mijającego roku. Nie wyszło wprawdzie idealnie i kilka celów mam do nadrobienia, ale to nic – daje mi to motywacje aby dać czadu w 2009. No to co? Spójrzmy na listę:

*dożyję dwudziestych urodzin (w ciszy) – Bezproblemowo – dwie dychy na karku.
*kupię sobie obłędnie różowy t-shirt i będę szokować w nim ludzi – Kupiłem (i to nie jeden); miny ludzi są absolutnie zajebiste.
*zaliczę sesję (a nawet dwie – jak szaleć to szaleć) – Do przodu; nie takie straszne są te studia na UM. 
*pójdę w końcu spać – Zdarzyło się kilka razy, ale to raczej z wycieńczenia.
*wyśpię się – Kiedyś na pewno…
*wybiorę się na odwyk izotoniczno-kofeinowy – W czerwcu kategorycznie rzuciłem enerdżidrinki wszelkiej możliwej maści, ale z kawy to ja nie zrezygnuję.
*obejrzę kilka odcinków “Prison Break’a” (i się nie wciągnę) – Nie obejrzałem żadnego, bo miałem dużo ciekawszych rzeczy do oglądania.
*znajdę dodatkowe hobby (albo ekshumuję jakieś stare), które obudzi we mnie porządną pasję – Znalazłem. I to całkiem sporo; chociażby taniec czy hiszpański nocami. Fajnie, no nie?
*ludzi nie traktujących mnie jak zło konieczne też znajdę – Znalazłem. Zero udawania i maksimum zrozumienia. Dzięki Wam, że jesteście.
*zmienię pewien “team” na ten drugi – Sprawa przechodzi na kolejny rok. I tyle w tej kwestii.
*zacznę stosować zasadę ograniczonego zaufania wobec niektórych osób (a zwłaszcza tych posiadających macicę) – Wprowadzone w życie.
*rozpocznę szersze eksperymenty z Linuksem (dla bardzo opornych) na blaszaku oraz poodkrywam coraz to nowe “ficzery” w MacOS – Linuksy są generalnie popieprzone w stopniu znacznym; po roku używania maka nie potrafię sobie wyobrazić komputerowego życia bez niego.
*nie będę tracił czasu na głupoty (taa, jasne) – Im mniej go mam tym lepiej nim rozporządzam. A biorąc pod uwagę to, że poza nauką i wieloma różnymi rozrywkami jeszcze dorywczo pracuję to chyba mi się udało.
*zrzucę kilka kilogramów – Wprawdzie tego nie widać (kocham te Wasze dogryzanie, wiecie?), ale to dokonałem tego. Oczywiście szlifowanie siebie będzie przeze mnie kontynuowane w nowym roku.
*poliżę łokieć – Wykonane (a kto powiedział, że to miał być mój łokieć, hę?).
*wygram pewien od dawna toczący się bój z samym sobą (a nawet kilka bojów) i poczuje się duuużo lepiej – Jest naprawdę dużo lepiej (i to bez psychotropów). 
*zmienię kolor (mentalny) – Jestem fajniejszy. A co!
*nie dam się (ale dam się we znaki) – Nie dałem się. A swoich wrogów tępię na bieżąco (wrogów ludzi z którymi “trzymam” także pomagam tępić). 
*zdobędę wprawę w obsłudze piły mechanicznej (drżyjcie) – Nie jest perfekcyjnie, ale nastąpił znaczny postęp.
*posprzątam biurko – Posprzątałem. Ba, nawet przemeblowałem cały pokój i nadałem mu nowy styl.
*umyję samochód – Stwierdziłem, że nie warto i sprawiłem sobie nowe auto. Jak szaleć to szaleć.
*dowiem się jaki ma kolor – Aktualny jest granatowy. Poza tym świetnie nadaję się do nocnych rozmów na wszystkie możliwe tematy. Lubię to.
*z uwagi na chroniczne ździeranie sobie gardła – ograniczę karaokę w ww. konserwie – Pierdolę ten punkt. Śpiewam i śpiewać będę; nawet kosztem zdartego gardła. Uwielbiam jeździć z moją muzyką w tle.
*wyhaczę na aukcji internetowej (w dobrej cenie oczywiście) wieeelkiii, oldskólowy zestaw audio (a nie takie wybajerzone badziewie, które teraz jest sprzedawane) i pół wioski będzie wiedziało czego słucha się w moim domu – Haczę, haczę ale nie mogę znaleźć niczego co mi odpowiada; przerzucam to na ten rok.
*oczywiście do ww. załatwię transmiter do streaming’u muzyki z łapkota przez WiFi (pro, no nie?) – A to mam, jabłkowy airporcik bezprzewodowo rzutuję muzykę z notebooka na porządne, głośniki biurkowe.
*poznam kilka nowych, zacnych zespołów – Yep.
*przestanę krzyczeć i bić przypadkowych ludzi gdy usłyszę “łrilaks, teeekeeeriiizeee” (to samo dotyczy też twórczości B. Kozidrak) - Świat jest dziwny, bo bardzo polubiłem “tekerize”, ale za to gdy słyszę cokolwiek w wykonaniu wielbionego przez nastolatki i kretynów Feel’ca to mnie (że tak nieładnie powiem) kurwica i szał ogarnia.
*wkręcę się do znajomych kumpla na wydarzenie kulturalne w postaci tradycyjnego koncertu fortepianowego (bo mówił, że naprawdę warto) – Nie wyszło, gdyż owy znajomy zaniechał rozwijania się pod tym względem.
*nie dam się zabić temu kumplowi, za powyższy wpis – Oczywiście, że nie dałem; poza tym nawet go nie lubię (tak – wiem, że to przeczytasz).
*będę kłamał w żywe oczy tylko w sytuacjach, w których nie pozostanie mi inne wyjście (kto mnie *dobrze* zna – skojarzy jakiego typu sytuacje mam na myśli) – Tak też jest, jeżeli mnie znasz to wiesz.
*zaktualizuje foto-profil na grono.net (pika-pika) i będę fajny – Zaktualizowałem. Punkty lansu z pewnością mi podskoczyły.
*zacznę używać oficjalnego nicku na forum Gazety – Olałem owe forum; nudo tam i nie warto się wykazywać.
*przestanę miewać niepohamowane ataki dzikiego rechotu w najmniej oczekiwanych momentach (ważne spotkania, wykłady, pogrzeby) – Dalej mam z tym problem i czuję, że kiedyś sprawi mi to wielkie kłopoty. 
*postaram się nie zabić (Ciebie, nie mnie) – Jeżeli to czytasz, to bądź spokojny. Przyjdzie i czas na Ciebie.
*wyjadę (Daleko) – Wyjechałem.
*napiszę komuś w liście, że jest zajebiście – Napisałem.
*wrócę (z Daleka) – Wróciłem.
*nauczę się czegoś – Nauczyłem się ostrożności wobec ludzi.
*przestanę mendzić  - Ograniczyłem (naprawdę!).
*uśmiechnę się – Nadal mam z tym problem.
*zaryzykuję – Ździwił/a byś się jak bardzo.

Zmiana czasu na zimowy zdecydowanie nie służy nocnym ludziom. No nic, trzeba przywyknąć…

Dlaczego ludzie patrzą na mnie jak na idiotę, gdy w spożywczaku (i nie tylko) pakuję zakupy do własnych, bawełnianych toreb wielorazowych?

Wszem i wobec zakazuję używania w mojej obecności słowa “remont” oraz mu pokrewnych. Do odwołania. Niestosowanie się do powyższej prośby grozi ciężkim pobiciem oraz stratami moralnymi (z progresywnym sponiewieraniem psychiki na długie tygodnie włącznie). Wrrr…

Pierwszy października. Nowy miesiąc, a więc nowe postanowienia i kolejne, bardziej lub mniej ważne cele do osiągnięcia. Poza tym rzecz jasna koniec wakacji i oficjalny początek roku akademickiego. Tym razem już drugiego. Napisałem, że oficjalny, bo w moim przypadku zajęcia rozpoczynają się dopiero jutro, więc dzisiaj mogłem jeszcze sobie spokojnie pozrzędzić [a jestem w tym dobry] przed moim niezastąpionym komputerkiem popijając przy tym gorącą czekoladę. Już jutro zacznie się zabawa, ale jakoś nie przejmuję się tym w takim stopniu jak rok temu. Wracam do “swoich”, wiem z kim trzymać i mam pewność, że pomimo nawału nauki zajęcia będą odbywać się w atmosferze radosnego kwiku a i zawsze znajdzie się czas na dobrą, BUM-ową imprezę. Tekerize.